CONCEPT Recyclagematerialen worden Sculptuur. Spanning en Evenwicht geven letterlijk en figuurlijk Gestalte aan Het Nieuwe. ALGEMEEN Reeds een groot deel van mijn leven ben ik begaan met het lot van de verliezer; aan winnaars immers wordt meer dan voldoende aandacht besteed. Onlosmakend daaraan verbonden, ben ik ook sterk onder de indruk van de schoonheid van het vergankelijke, zowel van mensen, gebouwen, planten als voorwerpen. Artistiek onvolwaardige materialen, zoals afval en naar de schroothoop verbannen onbenullige dingen, vormen daarom ook de ziel van mijn assemblagekunst. Ik kan deze voorwerpen totaal losmaken van hun vroegere bestaansreden en opnieuw leven geven door ze harmonisch te verbinden met soortgenoten in unieke sculpturale composities. INHOUD NAAR ONTSTAAN 1 Basis werken Spanning en evenwicht zijn dragers van deze composities. Het tot stand komen van een nieuw werk is afhankelijk van een reeks toevalligheden en omstandigheden. Een groot aantal objecten komt als voorselectie in het atelier terecht, alhoewel ik aanvoel dat ze wel eens in een afgewerkt sculptuur terecht zullen komen. Het voorselecteren gebeurt vaak op de schroothoop van de oudijzerhandelaar; containerpark en rommelmarkt zijn andere bronnen van materiaalkeuze. In principe is elk soort materiaal interessant, mede door zijn specifieke eigenschappen. De materialen zelf dienen sporen van verwering te vertonen, ze moeten zichtbaar enkele levens achter de rug hebben. Mijn voorkeur gaat uit uit naar ijzer, koper, lood, brons e.a. vooral omdat de buitenlaag door de tijd heen een interessant patina heeft verkregen. Rubber, hout, cement, glas e.a. zijn als materie in vormcontrast uitermate geschikt. Geometrische vormen beantwoorden ook vaak aan mijn selectiecriterium. Het verbinden van deze materialen gebeurt vaak, indien technisch mogelijk, door de elektrische las. Soms worden voorwerpen met elkaar verankerd door gebruik te maken van mechanische spanningen. Ook komt voor dat een gewone stapeling de beste oplossing biedt. In enkele gevallen heeft één gevonden voorwerp op zich reeds de uitzonderlijke klasse om zich de naam ?res inventae? toe te eigenen. ( Latijnse benaming betekent letterlijk: toevallig gevonden voorwerp: is mijn productnaam voor ready made, objet trouvé). Als er dan toch de uitzonderlijke mogelijkheid bestaat om een assemblage te vervaardigen bestaande uit slechts twee componenten, waarom is het dan eigenlijk nodig om er meerdere gebruiken? Deze werken, minimaal van concept, puur, intregerend, zijn voor mij de meest waardevolle uitingen van mijn abstracte Assemblagekunst. Alhoewel, soms is het echt wel noodzakelijk om meerdere voorwerpen tot compositie te laten versmelten. Elk werk bezit zijn individuele drager. Kenmerk van deze constructie is, naast functionaliteit, totale integratie in het geheel van de sculptuur. Om deze reden is het ook goed mogelijk dat dat een werk gewoon op de vloer neergelegd wordt. 2 Werken ontstaan naar locatie Architectuur, landschap, ter plaatse beschikbaar object wordt als onderdeel van een assemblage beschouwd. Eén of meerdere elementen toegevoegd aan dit bestaande kan tot boeiend werk leiden. Vervreemding is hier wel het sleutelwoord voor deze kunst. Deels ook door zijn omvang wordt de naam Installatie aan deze werken toegekend. 3 Werken ontstaan naar tentoonstellingsthema (en locatie) Bijna wetenschappelijk onderzoek, historische achtergrond, uitpluizen van situaties, gebeurtenissen en ook ?toevalligheden vormen de aanloop en de kern tot het ontstaan van het nieuwe werk. Alle invalshoeken worden grondig geëvalueerd tot er tenslotte een concept overeind blijft die dan gerealiseerd wordt. Elementen zoals in (1) en (2) besproken, komen nog steeds aan bod, maar het geheel beoogt Conceptuele kunst. Gilbert Degryse Meer info te vinden op http://www.geocities.com/degrysegilbert